گنجینه

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، اوقات فراغت بهترین بستر برای فعالیت ها و نوآوری ها و در عین حال و متأسفانه زمینه بسیاری از کج روی ها و آسیب پذیری ها هستند.

بر همین اساس، باید دانست که فراغت به معنای بیکاری نیست و در واقع نوعی سرمایه است که آموزش اولیا و مربیان برای آشنایی با اوقات فراغت و بهره وری مطلوب از آن یک امر ضروری به نظر می رسد.

برنامه ریزی برای اوقات فراغت نه تنها در ایام تابستان بلکه در طول سال ضرورت دارد و بدیهی است که باید به دور از هر گونه اجبار باشد.
 
به طور مثال خانواده می تواند ساعتی از ایام تعطیل را برای استفاده از استخر شنا و ساعتی را برای آموزش یک زبان خارجی اختصاص دهد، اما همواره باید به این نکته توجه داشت که کلاس های متفاوت تنها اوقات فراغت را پر می کند، اما هیچ کمکی به تقویت احساس خود ارزشمندی در کودک و نوجوان نکرده و قدرت خلاقیت را از او می گیرند.

وقتی به بررسی زندگی اندیشمندان، مخترعان و مکتشفان می پردازیم، مشاهده می کنیم که جرقه های خلاقیت آن ها در اوقات فراغت زده شده است.

.بنابراین لحظه های اوقات فراغت بسیار ارزشمندند و می توانند بستری مناسب برای درمان اختلالات رفتاری و روانی باشند.

از سوی دیگر روزمرگی و عادات مختلف، آزادی را از انسان سلب و او را محبوس می کنند.

در واقع انسان باید عادت کند که عادت نکند و در همین اوقات فراغت است که می توان روی عادت ها کار کرد و در فرد تعالی و جهش پدید آورد.

سیما فردوسی، کارشناس مسایل تربیتی و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی معتقد است با توجه به فضای فرهنگی جامعه ایران و آنچه بچه ها در اوقات فراغت به آن نیاز دارند، باید با دید آموزشی به مسئله اوقات فراغت نگریست.

وی می افزاید: به کودکان و نوجوانان باید یاد داد که چگونه اوقات فراغت خود را بگذرانند، چه کارهایی برای آن ها مفید است و چه کارهای را نباید انجام دهند.

به هر حال بهتر است برنامه ریزان اوقات فراغت دانش آموزان، توجه کنند که به طور کلی برنامه های اوقات فراغت، با توجه به مسایل رشدی هر یک از گروه های سنی تنظیم شود.