هشتاد نكته ي مهم در تدريس موفق و كارآمد

      با توكل بر خدا و با نام خدا كلاس را شروع كنيم.

      خلاص در امر تدريس را رعايت كنيم.

      زمان هر جلسه تدريس را در نظر داشته باشيم تا با كمي يا زيادي وقت مواجه نشويم.

      وقت كلاس را به مطالب بيهوده و كم فايده صرف نكنيم.

       سعي كنيم ساعت تدريس را تغيير ندهيم.

 به هنگام تدريس نشاط روحي و عاطفي خود را حفظ كنيم.

       با خوشرويي تدريس كرده و همواره چهره ي بشاشي داشته باشيم.

 احساسات و عواطف دانش آموزان را جريحه دار نكنيم.

 تلاش كنيم فضاي عاطفي به وجود بياوريم .

 سعه صدر داشته باشيم و از فضل فروشي بپرهيزيم .

 وفاي به عهد ، خوش قولي و تواضع در تدريس را از ياد نبريم.

 به هنگام تدريس آرامش خود را حفظ كنيم.

  از قضاوت ناصحيح نسبت به دانش آموزان پرهيز كنيم.

اشتباها ت خود را توجيه نكنيم.

  از علماء،بزرگان و شخصيت هاي ديني به احترام نام ببريم.

از به كار بردن كلمات خارج از نزاكت بپرهيزيم.

 پرگويي نكنيم در واقع آنقدر بگوييم كه مي توانيم بشنويم.

 راز دار و محرم اسرار دانش آموزان باشيم.

از تعصب بي جا بپرهيزيم.

از دانش آموزان توقعات بيش از اندازه نداشته باشيم.

 رسا و روان بودن كلمات و جملات را رعايت كنيم.

 از داشتن تكيه كلام پرهيز كنيم.

 در تدريس ذوق و سليقه ي خودرا به كار ببريم.

آرام و شمرده تدريس كنيم.

ساده ولي عميق تدريس كنيم.

 در املاي كلمات دقت كنيم و كلمات را صحيح روي تابلو بنگاريم.

 ذوق و استعداد دانش آموزان را شناسايي و هدايت كنيم.

بين دانش آموزان رقابت سالم و مثبت ايجاد نماييم.

 در برخوردها عدل و انصاف را رعايت كنيم.

به دانش آموزان توجه و نگاه يكسان داشته باشيم.

با دانش آموزان همدردي كنيم.

از تشويق به موقع غافل نباشيم.

 سخن دانش آموزان را بي موقع قطع نكنيم.

كارها و فعاليت هاي مربوط به كلاس را بين دانش آموزان تقسيم كرده و به آنها مسووليت دهيم.

در هنگام موعظه خود را مخاطب اصلي قرار دهيم.

 به مقررات محيط آموزشي احترام بگذاريم.

سعي كنيم كردار و رفتار خوبي از خود نشان دهيم.

پيش از تدريس شناختي اجمالي از وضعيت،موقعيت و سطح معلومات دانش آموزان به دست آوريم.

بيش از اندازه در كار دانش آموزان ، خود را دخالت ندهيم.

به كار خويش ايمان و اعتقاد قلبي داشته باشيم.

سعي كنيم شخصيت علمي و اجتماعي خويش را پيش دانش آموزان سبك نكنيم.

 مقررات خشك و افراطي را از كلاس درس دور كنيم.

 در تدريس از گروه گرايي و خط بازي خودداري كنيم.

بر موضوعات درسي تسلط و از آن اطلاع كافي داشته باشيم.

در افزايش آگاهي و محتواي علمي و درسي خود بكوشيم.

 به سولات دانش آموزان با لحن خوب و مناسب پاسخ دهيم.

مطالعه پيش از تدريس و آمادگي قبلي جهت تدريس داشته باشيم.

برنامه ريزي داشته باشيم.

از ابتكار و خلاقيت در تدريس استفاده كنيم.

 از روش هاي تدريس و از نحوه ي بكارگيري آنها آگاه باشيم.

 به كيفيت شروع، ادامه و پايان درس توجه داشته باشيم.  

  به هنگام تدريس مطالب، تنوع را فراموش نكنيم.

 از تجربيات درسي و تدريس ديگران استفاده كنيم.  

 در هر درس مطالب نو و تازه اي بيان كنيم.

 سعي كنيم دانش آموزان در ارتباط با درس فعاليت عملي داشته باشند.  

 دانش آموزان را نسبت به يادگيري درس تشنه كنيم.

در صورتي كه احساس خستگي در چهره دانش آموزان مشاهده كرديم از ادامه تدريس بپرهيزيم.

سعي كنيم همواره اشكالات تدريس خود را رفع كنيم.

 موضوع و عنوان درس را در ابتداي تدريس مشخص و بازگو كنيم.

 درس را مرحله به مرحله تدريس كرده و از اين شاخه به آن شاخه نپريم.

 بيش از اندازه ي معمول به جزوه، كتاب و يا متن درس نگاه نكنيم.

 از طرح شبهات و اشكالات بدون جواب بپرهيزيم.

 جمع بندي درس را در انتها فراموش نكنيم.

 از داشتن لحني يكنواخت و تن صداي ثابت بپرهيزيم.

 در هنگام تدريس در يك مكان ثابت توقف نكنيم.

 دقت كنيم تمرين ها يا مسايل يا تكاليف در حد توان دانش آموز باشد.

 در هنگام تدريس حتي الامكان از مثال استفاده كنيم.

 در هنگام تدريس از مثال و امكانات  آموزشي موجود حداكثر بهره را ببريم.  

 خلاصه درس را در انتهاي تدريس بازگو و مشاركت دانش آموزان را نيز بخواهيم.

 ظاهري آراسته و منظم داشته باشيم و در نظر بگيريم كه زيبايي سادگي است.  

در كارهايمان نظم داشته باشيم تا الگويي مناسب براي دانش آموزان باشيم.  

نتايج آزمونها را بررسي كنيم تا نقاط قوت و ضعف را بيابيم.  

در هنگام خشم بر احساسات و عواطف خود غلبه كنيم.  

در تمام كارهاي خود قاطعيت و برش داشته باشيم.

دانش آموزان را در بالا رفتن از نردبان علم و دانش ياري كنيم.

 در هنگام تدريس سعي كنيم تمام توجه دانش آموزان را به خود جلب كنيم.  

فرصت انتقاد از خود را به دانش آموزان بدهيم.  

 از اين كه قادر به پاسخگويي برخي از سولات نيستيم هراس به خود راه ندهيم و به راحتي اقرار كنيم كه پاسخ آن را نمي دانيم.  

 تجارب تازه ي خود را در اختيار دانش آموزان قرار دهيم و به ياد داشته باشيم كه معلم هنرمند كسي است كه با ايجاد شرايط و موقعيت هاي مناسب آموزشي خود، كمتر تدريس مي كند ولي دانش آموزان بيشتر ياد مي گيرند.  

 براي خانواده ي دانش آموزان ارزش قائل شويم و شغل آنان را هر چه باشد احترام كنيم.