منبع:چهل داستان وچهل حديث ازامام محمد باقر(ع)

ابوبصير راوي حديث وازاصحاب صادقَيْن عليهماالسلام،نابينا شده بود؛روزي محضرمبارك مولايش امام محمّدباقرعليه السلام واردشد واظهارداشت:ياابن رسول اللّه ! آيا شماوارثان وجانشنان پيامبرخداهستيد؟ حضرت درپاسخ فرمود:بلي .سؤ ال كرد:آيا پيامبرخدا صلي الله عليه وآله وارث علوم همه انبياء عظام عليهم السلام بوده است؟ حضرت فرمود:بلي،اودرتمام علوم وفنون وارث تمامي پيامبران الهي عليهم السلام مي باشد.گفت:آيا شمااهل بيت عصمت وطهارت، نيزدرتمام علوم وفنون وارث پيامبرهستيد؟ فرمود:بلي، ماوارث تمامي علوم وفنون اومي باشيم.سپس افزود:آيا شما توان آن راداريد كه مرده را زنده و مريض را شفا دهيد؟ و آيا از آنچه انسان ها انجام مي دهند و يا در درون خود پنهان دارند، آگاه هستيد؟ امام عليه السلام فرمود: بلي ، وليكن تمامي آنچه را كه ما انجام مي دهيم ، با إ ذن و اراده خداوند متعال است . پس از آن فرمود: اي ابوبصير! نزديك بيا، چون كنار حضرت قرار گرفت ، دست مبارك خود را بر صورت و چشم او كشيد كه تمام فضاء برايش نوراني شد و همه چيز را به خوبي مشاهده كرد. سپس فرمود: آيا اين حالت را دوست داري كه بينا باشي و در قيامت همانند ديگر افراد گرفتار حساب و بررسي اعمال گردي ؟ و يا آن كه همان حالت نابينائي را دوست داري و اين كه در قيامت بدون دردسر وارد بهشت گردي ؟ ابو بصير عرض كرد: مي خواهم همانند قبل نابينا باشم . پس امام محمّد باقر عليه السلام دستي بر چشم هاي ابوبصير كشيد و به حالت اوّل بازگشت .